നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ജനനം;ഹെര്‍ഷല്‍ ബഹിരാകാശ ദൂരദര്‍ശിനിയുടെ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകള്‍ പുറത്തു വന്നു



മഹാവിസ്ഫോടനത്തിനു ശേഷം നക്ഷത്രങ്ങള്‍ രൂപം കൊണ്ടു തുടങ്ങിയതിന്‍റെ നിരക്ക്  നാം മനസ്സിലാക്കിയതിലും വേഗത്തില്‍ ആയിരുന്നു എന്നു പുതിയ കണ്ടെത്തല്‍. യൂറോപ്പിയന്‍ സ്പേസ് ഏജന്‍സിയുടെ ഹെര്‍ഷല്‍ ബഹിരാകാശ ദൂരദര്‍ശിനിയില്‍ ഉള്ള 'സ്പൈര്‍' (SPIRE - Spectral and Photometric Imaging Receiver) ക്യാമറ ഉപയോഗിച്ചു പകര്‍ത്തിയ ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്നാണ് ഇതു സംബന്ധിച്ച കൂടുതല്‍ തെളിവുകള്‍ ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ക്ക് ലഭിച്ചത്. പ്രപഞ്ചോല്‍പ്പത്തിക്ക് ശേഷമുള്ള നൂറു കോടി വര്‍ഷങ്ങളില്‍ നക്ഷത്രങ്ങളും ഗാലക്സികളും മറ്റും രൂപം കൊണ്ടതിനെ പറ്റി കൂടുതല്‍ വ്യക്തമായ ചിത്രം ലഭിക്കാന്‍ ഈ പഠന ഫലങ്ങള്‍ കൊണ്ടു കഴിയും.

ഹെര്‍ഷല്‍ ദൂരദര്‍ശിനി ഉപയോഗിച്ചു  പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ ആദ്യ  കാലത്ത് രൂപം കൊണ്ട ഖഗോള വസ്തുക്കളെ നിരീക്ഷിക്കാനും പഠിക്കാനും  ഉദ്ദേശിച്ചു ഹെര്‍മെസ്  (HerMES -Herschel Multi-tiered Extragalactic Survey) എന്ന പദ്ധതിക്ക് രൂപം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. പ്രപഞ്ചോല്‍പ്പത്തിക്ക്    ശേഷമുള്ള നാളുകളിലെ സംഭവ വികാസങ്ങളെ കുറിച്ചു വിശദമായ ഒരു മാപ്പിംഗ് ആണ് ഈ പദ്ധതിയിലൂടെ ചെയ്യുക.വര്‍ണ രാജിയിലെ ഇന്‍ഫ്രാ റെഡ് മേഖലയില്‍ മാത്രം ദൃശ്യമായ,തീരെ മങ്ങിയ ചില ഗാലക്സികളെ നിരീക്ഷണത്തിനു വിധേയമാക്കിയ ഹെര്‍ഷല്‍ അവയില്‍ ഇപ്പോഴും തുടരുന്ന  നക്ഷത്ര രൂപീകരണവും  പഠനവിധേയമാക്കി.സാധാരണ നിരീക്ഷണങ്ങളില്‍ ഇവ ദൃശ്യമാകാറു കൂടിയില്ല.  -232 ഡിഗ്രി ആണ് ഇത്തരം ഗാലക്സികളിലെ താപനില. സപ്തര്‍ഷി മണ്ഡല (Ursa Major) നക്ഷത്ര രാശിയിലെ ഇത്തരത്തിലുള്ള എഴുപതോളം ഗാലക്സികളെയാണ് ഇപ്പോള്‍ ഹെര്‍ഷല്‍ നിരീക്ഷിക്കുന്നത്.ഏതാണ്ട് 13  ബില്ല്യണ്‍ (13  ശതകോടി) വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് രൂപം കൊണ്ടവയാണ് ഇവ.

നക്ഷത്രങ്ങള്‍  രൂപം കൊള്ളുന്നതിനു വേണ്ടുന്ന വാതക പടലങ്ങളും മറ്റു അസംസ്കൃത ഘടകങ്ങളും രാസ-ഭൌതിക സാഹചര്യങ്ങളും വേണ്ടതിലും കൂടുതല്‍ ഈ ഗാലക്സികളില്‍ ഉണ്ട് എന്നാണ് പുതിയ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നത്.ജ്യോതിശാസ്ത്രഞ്ജര്‍ ഇതു വരെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നതിലും വേഗത്തിലുള്ള തോതിലാണ് നക്ഷത്ര-ഗാലക്സി രൂപീകരണം നടന്നിട്ടുള്ളത്.ഈ അറിവ് പ്രാഗ് ഗാലക്സികളെ കുറിച്ചും ആദ്യ കാലത്ത് രൂപം കൊണ്ട പോപ്പുലേഷന്‍-3 നക്ഷത്രങ്ങളെ കുറിച്ചും വിശദാംശങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നു.ഇതു പ്രപഞ്ച വിജ്ഞാനീയത്തില്‍ പുതിയ വഴിത്തിരിവാകും.

ഇംഗ്ലണ്ടിലെ സസ്സക്സ്  സര്‍വകലാശാലയിലെ പ്രൊഫ.സെബാസ്റ്റ്യന്‍ ഒളിവര്‍ ആണ് ഹെര്‍മെസ് പ്രോജക്ടിന് നേതൃത്വം നല്‍കുന്നത്.റോയല്‍ ആസ്ട്രോണമിക്കല്‍ സൊ സയിറ്റിയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ ഹെര്‍മെസ് ടീമിന്‍റെ പഠനഫലങ്ങള്‍,ഇരുപതോളം ഗവേഷണ പ്രബന്ധങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ പ്രത്യേക ജേര്‍ണലുകളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

v s/AASTRO/Sussex Astronomy Centre

PLANETARY ROUND-UP THIS MONTH

MARS:Planet Mars is on conjunction on 4th February.

NEPTUNE:Neptune will be very low in the Western sky at the time of month’s start. Neptune is on conjunction on February 17th.

JUPITER & URANUS : Both Jupiter and Uranus are low in the Western Evening sky. 4 days old Waxing Crescent Moon will stand within 8 degrees of Jupiter on 7th evening. The distance between the two planets will keep increasing during the month.


SATURN: Planet Saturn Will rise before midnight by the beginning of the month. On 7th February at the time of midnight, Saturn will form a perfect triangle with the two 8th magnitude stars.


v s/AASTRO

ASTRONOMICAL EVENTS

ഫെബ്രുവരി 2011_ഈ മാസത്തെ ആകാശം

[caption id="attachment_877" align="aligncenter" width="900" caption="2011 February Sky Map"][/caption]

ASTRONOMICAL EVENTS

Feb 3: New Moon

Feb 4: Mars Conjunction

Feb 7: Saturn forms a perfect triangle with two 8th mag stars after midnight

Feb 7: A 4 days old Waxing Crescent Moon within 8 degrees of Jupiter

Feb 11: First Quarter Moon

Feb 11: Moon within 4.5 degrees of Pleiades

Feb 17: Neptune Conjunction

Feb 18: Full Moon

Feb 18: Moon within 7 degrees of Regulus

Feb 22: Moon within 3.5 degrees of Spica

Feb 25: Last Quarter Moon

Feb 25: Moon within 4 degrees of Antares

Feb 25: Mercury Superior Conjunction

v s/AASTRO

ജ്യോതിശാസ്ത്ര ക്വിസ് നടന്നു


തിരുവനന്തപുരം : കേന്ദ്രീയ വിദ്യാലയങ്ങളിലെ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്കായി സോണല്‍ തലത്തില്‍ ജ്യോതിശാസ്ത്ര ക്വിസ് മത്സരം സംഘടിപ്പിച്ചു.ആസ്ട്രോ കേരളയ്ക്കു വേണ്ടി ശ്രീ വൈശാഖന്‍ തമ്പിയും തിരുവനന്തപുരം എം ജി കോളേജിലെ രസതന്ത്ര  വിഭാഗം  പ്രൊഫസര്‍ ഡോ. സുദര്‍ശന കുമാറും  ആണ് ക്വിസ് നയിച്ചത്.അഞ്ചു ടീമുകളിലായി 20 കുട്ടികള്‍  പങ്കെടുത്ത മത്സരത്തില്‍ അടൂര്‍ കെ.വി സെക്കന്റ്‌ ഷിഫ്റ്റ്‌ ടീം  ഒന്നാം സ്ഥാനം നേടി.തിരുവനന്തപുരം പാങ്ങോട് കേന്ദ്രീയ വിദ്യാലയത്തില്‍  വച്ചാണ് പരിപാടി നടന്നത്.വിവിധ കേന്ദ്രീയ വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള അധ്യാപകരും വിദ്യാര്‍ഥികളും സന്നിഹിതരായി.

Cosmic Magnification;new results bolsters Einstein's idea of a 'cosmological constant.'

Our nonparametric Bayes classification algorithms enabled the first large-scale detection of cosmic magnification, an effect predicted by general relativity.

We present an 8 sigma detection of cosmic magnification measured by the variation of quasar density due to gravitational lensing by foreground large scale structure. To make this measurement we used 3800 square degrees of photometric observations from the Sloan Digital Sky Survey (SDSS) containing ~200,000 quasars and 13 million galaxies. Our measurement of the galaxy-quasar cross-correlation function exhibits the amplitude, angular dependence and change in sign as a function of the slope of the observed quasar number counts that is expected from magnification bias due to weak gravitational lensing. We show that observational uncertainties (stellar contamination, Galactic dust extinction, seeing variations and errors in the photometric redshifts) are well controlled and do not significantly affect the lensing signal. By weighting the quasars with the number count slope, we combine the cross-correlation of quasars for our full magnitude range and detect the lensing signal at > 4 sigma in all five SDSS filters. Our measurements of cosmic magnification probe scales ranging from 60 kpc/h to 10 Mpc/h and are in good agreement with theoretical predictions based on the WMAP concordance cosmology. As with galaxy-galaxy lensing, future measurements of cosmic magnification will provide useful constraints on the galaxy-mass power spectrum.

Einstein was convinced the universe was static, neither expanding nor contracting. Yet his theory of general relativity implied that gravity from all the matter in the universe should cause it to contract. So he introduced the idea of a cosmological constant, a repulsive force that canceled out the contraction. He later discarded the in large part because astronomer Edwin Hubble discovered that the universe was in fact expanding and not static.

With the discovery of dark energy in 1998 and 1999, however, the cosmological constant moved from "blunder" to a leading explanation for the universe's accelerating expansion.

Theoreticians will have to take the latest findings about dark energy's consistent behavior into account as they try to explain the nature and source of dark energy,


Experimental and Theoretical Challenges to Probing Dark Energy



One of the most important and surprising scientific discoveries of the late 20th Century was that the cosmological expansion of space is not slowing down, as had been expected due to the gravitational pull of all the matter in the Universe, but rather is increasing with time.  We do not have a fundamental understanding of the root cause of this accelerating expansion. We label our ignorance with the term “Dark Energy.”  Although only definitively identified a dozen years ago, this Dark Energy dominates the energy density of the Universe.  The phenomenon of Dark Energy poses major challenges to our basic understanding of fundamental forces in the Universe. Although modern theories of physics allow for a component with the properties of Dark Energy to exist, the value of the energy density that we observe is many orders of magnitude smaller than predicted by those theories. On the other hand, the incorporation of Dark Energy into our prevailing theory of cosmology has been enormously successful.  Numerous puzzles that plagued this field for many years have now been solved.  For example, with prior cosmological models, the Universe appeared to be younger than its oldest stars.  When Dark Energy is included in the model, that problem goes away.

[caption id="attachment_862" align="aligncenter" width="1024" caption="Astronomers know that dark energy is responsible for pulling the galaxies into a "cosmic web" -- shown here in a computer simulation. But what, exactly, is dark energy? That answer remains a complete and utter mystery. Credit: Millennium Simulation Project"][/caption]

To make further progress in this field, we must subject our theories to an increasingly precise series of experiments that test both the consistency of the overall framework and constrain the values of the fundamental cosmological parameters.  These involve detailed measurements of the expansion history of the Universe – correlating the absolute distance to various astrophysical systems or the absolute time of their formation with the recession velocity that we can infer from the colors of the light they emit. There are a number of distinct methods that are being invoked to determine these distances and velocities, but all are subject to possible sources of systematic error that may limit the precision we can ultimately achieve.  We are using the Universe as our “laboratory”, but it is not an especially well-controlled experiment.  There are many potential astrophysical complexities that can cloud the interpretation of the results we are trying to achieve.  Ironing out these complexities is the key challenge of modern experimental cosmology.

International communities of scientists – including astronomers, astrophysicists, cosmologists, and experimental and theoretical particle physicists – have banded together to attack this problem, to design future observational probes of Dark Energy, and to offer theoretical explanations that could be tested with these probes. Scientists in Sussex Astronomy Centre,United Kingdom are actively engaged and collaborating with one another on both the theoretical and experimental fronts.  In order to take the next step in addressing the fundamental nature of Dark Energy, we must increase the sensitivity of our instruments to unprecedented levels, necessitating new levels of understanding of subtle theoretical, observational and experimental effects.

V S Shyam,Sussex Astronomy Centre,United Kingdom